Porównanie dwóch najlepszych sposobów barwienia betonu

Beton już dawno przestał być jednolitą masą, najczęściej szarą z racji używanego do jego powstania szarego cementu. Od lat stosowanie cementu białego umożliwia kolorowanie betonu tak, by jego przeznaczenie było znacznie szersze, a jednocześnie dużo bardziej estetyczne od zbitej kamiennej masy. Dzięki barwionemu betonowi jesteśmy w stanie na przykład odlać własne kostki brukowe w unikatowym, pasującym do otoczenia kolorze.

Poniżej przedstawione zostały wady i zalety dwóch najlepszych sposobów barwienia betonu:

  1. Barwienie masy

Jak nazwa wskazuje, barwnik do betonu używany jest na całej jego głębokości, przez co nadaje kolor pełnej masie. Taki sposób barwienia daje pewność, że przez zarysowaną powierzchnię nie przebije szary kolor bazowy, barwa nie wyblednie, a dodatkowo odlany element możemy prezentować w pełnym wymiarze, bez ukrywania jego części. Minusem takiego rozwiązania jest jego wysoki koszt, ponieważ barwnik musi zostać rozprowadzony po dużej ilości masy i bardzo dobrze wymieszany, a jego ilość musi odpowiadać rozrobionej ilości masy.

  1. Barwienie powierzchniowe

Skupia się na barwieniu górnej kilkumilimetrowej powierzchni tak, że odlany element posiada kolor tylko w niezakrytym miejscu. Najczęściej stosowany sposób barwienia kostki brukowej, jednak trwałość koloru jest umowna – każde zarysowanie powoduje przebicie koloru bazowego. Również odporność na ścieranie jest dość nikła, ale rekompensują to bardzo niskie koszta barwienia elementu.

Dodaj komentarz